Home 
หลวงปู่แอ๊ว สุธมฺมปาโล เผยแผ่ธรรมในอเมริกา ชาติที่แล้วเราไปผูกมัดใครไว้บ้างหรือเปล่า ?
ประกาศเพิกถอนยา อันตรายจากมาม่า ไวไว แบบถ้วย โรคติดเชื้อจากเลือดหมูและคอหมูย่าง
คติธรรม คำค้ม...คม 
เมื่อไรควรงดออกกำลัง
แบบทดสอบ : รู้จักตัวเอง
๗ อาการปวดที่ไม่ควรมองข้าม 
ข้อคิด คำคม จากขงเบ้ง 
ความลับ ๒๐ ประการของหน้าอก
ไขมัน กับ คอเลสเตอรอล เหมือนหรือต่างกันอย่างไร 
ทำอย่างไรจึงจะไม่แก่และอายุยืน
นักโทษใกล้ตัว ที่คุณต้องรู้จัก
เจตน์ ต้องเก็บเอกสารออกจากบริษัทที่ตัวเองอยู่มานเกือบสิบห้าปีท่ามกลางความเสียใจของเพื่อนผู้ร่วมงานกว่าร้อยชีวิต หลังจากถูกเจ้านายไล่ออกจากงาน ด้วยข้อหาว่าเขาโกงเงินบริษัทโดยไม่มีโอกาสแก้คำกล่าวหานั้นเลย เขาถูกยัดเยียดความผิด ผลงานของ
เขาตั้งแต่เข้ามาทำงานนอกจากรายได้จะเพิ่มขึ้นแล้ว บริษัทยังขยายกิจการสาขาออกไปตั้งหลายแห่ง เจตน์คือหนึ่งในนั้นที่มีส่วนในการทำผลงานเพราะเขาคือหัวหน้าแผนกการตลาด
เป็นมือวางแผนแปลนงานไว้กับผู้จัดการว่าเป้าหมายและทิศทางของบริษัทจะเป็นไปทางไหน อย่างไร ความซื่อ สะอาดบริสุทธิ์และเป็นตรงไปตรงไปมาคือจุดเด่นของเจตน์ หน้าที่
ของชีวิตคือการทำงานหาเงินยกระดับความเป็นอยู่ของชีวิตครอบครัวให้ดีขึ้น ลูกสองภรรยาหนึ่ง คือความรับผิดชอบที่เขาต้องดูแลให้ดีที่สุด
รางวัลแห่งความสำเร็จของชีวิตในตู้โชว์นับตั้งแต่การเรียนดี จนถึงพนักงานดีเด่นของบริษัท พ่อดีเด่นแห่งชาติ และอีกหลายรางวัล นี่คือคุณเครื่องการันตีว่าเขาคือคนดีคนหนึ่งในสังคมของประเทศชาติ เริ่มต้นชีวิตตั้งแต่เด็กเขามาจากครอบครัวบ้านนอก พ่อตาย
ตั้งแต่เขาอายุสิบสี่เรียนมัธยมศึกษาปีที่สองมีน้องหนึ่ง แม่มีอาชีพเป็นแม่ค้าขายผักสดในตลาด มอเตอร์ไซด์คันเก่าๆคันหนึ่งซึ่งมันเป็นสมบัติของพ่อที่เหลืออยู่คือยานพาหนะที่เขา
ต้องขับไปส่งแม่ที่ตลาดตั้งแต่เช้ามืดจากนั้นก็กลับมาทำกับข้าวที่บ้านกินข้าวเช้าพร้อมกันกับน้องจากนั้นก็พากันไปโรงเรียน กว่าจะเติบโตเขาต้องต่อสู้ช่วยแม่ทำงานหนักมาตลอด
จากนั้นย้ายมาเรียนระดับปริญญาตรีจบมหาวิทยาลัยรามคำแหงสาขาการตลาด ความขยันคือ มนต์ขลังอย่างดีสำหรับการประคับประคองชีวิต ไต่เต้าตำแหน่งหน้าที่การงานจาก
พนักงานขายทั่วไปจนถึงผู้จัดการแผนกการตลาด ไม่เคยมีประวัติด่างพร้อยอันใดมาก่อน ไม่รู้ว่าเป็นกรรมอันใด จู่ๆ วันหนึ่งก็ต้องกระเด็นกระดอนออกจากบริษัทโดยไม่รู้ตัว เขาคิดแล้ว
คิดอีกข้อหาว่าโกงบริษัทหลักฐานก็ไม่มี เงินเดือนก็ไม่แตกต่างจากผู้จัดการแผนกอื่นๆ ระบบ เงินเข้าออกของบริษัทเป็นหน้าที่ฝ่ายการเงินเขาต้องรับผิดชอบ อะไรล่ะคือสาเหตุ
หรือว่า เจ้าหน้าที่รับโทรศัพท์ ที่เพื่อนๆ ในบริษัทมักตั้งฉายาให้ “เจ้าแม่ป้ายสี” เจตน์สงสัยไปในตัวเธอ เธอชอบทำตัวเป็นนกปากแหลมคอยเจาะและจิกเรื่องคนอื่นไปเรื่อยๆ
การได้ใส่โทษคนอื่นมันกลายหน้าที่ประจำที่เธอต้องทำ คู่สามีภรรยาสามถึงสี่คู่ที่ต้องแยกทางเพราะปากเธอ
เจตน์หาสาเหตุหลายประเด็น จากเพื่อนร่วมงานสุดท้ายต้องมาลงที่เจ้าแม่ป้ายสีไม่ นึกว่าเจ้าหน้าที่ตำแหน่งเพียงรับโทรศัพท์เท่านั้นจะมีอิทธิฤทธิ์ถึงเพียงนี้ ไม่ใช่เธอเพียงคนเดียวหากแต่มีเงาซ่อนอยู่ข้างหลัง ตำแหน่งสูงเท่ากับเจตน์ที่คอยยุแหย่ให้ป้อนข้อมูลเติมความอันเป็นเท็จให้เธอ ผู้จัดการบริหารฝ่ายบุคคลคือคนที่บงการทุกอย่างสาเหตุมาจากความอิจฉาริษยา เห็นเจตน์บริวารพวกพ้องคนคบค้าสมาคมเยอะ กลัวเจตน์จะดีและเด่นกว่า
จึงตัดไฟแต่ต้นลมใส่ร้ายซะดีกว่า กุสร้างเรื่องทุกอย่างขึ้นเพื่อให้ผู้จัดการใหญ่เข้าใจผิด
ท่าทีเขาภายนอกไม่มีพิษภัยใด นิ่งไม่พูด หลายคนที่โดนออกจากงานแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย
เพราะผู้จัดการฝ่ายบุคคลนี่เอง ความหวังของเขาที่ไม่ต้องการเห็นคนอื่นได้ดีกว่าก็สำเร็จอย่างงดงาม เมื่อผู้จัดการเชื่อเหตุผลของฝ่ายบุคคลไล่เจตน์ออกจากบริษัท
เมื่อเจตน์ออกไปแล้วกว่าจะทำใจได้ ใช้เวลาเกือบสามเดือนโชคดีที่ภรรยามั่นใจในความดีของเขาผู้เป็นสามี ปลอบขวัญให้กำลังใจเป็นยอดภรรยาที่น่าเอาเยี่ยงอย่าง ช่วงที่เกิดวิกฤตชีวิตแบบนี้
เจตน์ก็พลิกให้เป็นโอกาสนึกถึงความดีที่ตัวเองเคยทำเข้าไว้ ยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้น คำพูดที่ว่า “ความดีย่อมคุ้มครองเรา แทบทุกสังคมของคนเรา ย่อมมีการอิจฉาริษยากัน นิ่งดีกว่า หาเหตุและผลที่มาของเรื่องที่เกิดขึ้น เรามีดี เขาทำดี
ไม่ได้อย่างเรา เขาจึงอิจฉาเรา เราได้สร้างบุญที่ใจเรา ที่เราไม่โกรธตอบเขา ” ของพระพี่เลี้ยงรูปหนึ่ง ตอนที่เขาลาอุปสมบทบอกสอนไว้ สองเดือนกับอีกสิบห้าวันที่เจตน์ได้อยู่วัด เขานึกไม่ถึงว่าธรรมมะที่เขาได้เรียนศึกษาและปฎิบัตินั้นจะมาปรากฎชัดแก่เขาในช่วงที่ประสบพบเจอปัญหา ลมมรสุมแห่งความอิจฉาในบริษัทเล่นงาน หลังจากลาสิกขาออกมา เจตน์ก็ได้เลื่อนเป็นผู้จัดการฝ่ายการตลาดภาระงานย่อมมากเป็นธรรมดา หากวันไหนว่างก็จะพาภรรยาและลูกๆ ไปเยี่ยมเยียนนมัสการสนทนาธรรมตามโอกาสจะเอื้ออำนวยติดต่อกันจนคุ้นเคย
เจตน์ไม่สามารถที่จะลืมพระคุณของท่านในฐานะเป็นกัลยาณมิตรที่ดีจึงปวารณาตัวเป็นโยมอุปัฏฐาก คือ รับใช้ในคราวที่ท่านขาดเหลือสิ่งของเครื่องใช้อันจำเป็น พระพี่เลี้ยงที่ดูแลเจตน์ดีกรีถึงเปรียญธรรมเก้าประโยค ถือว่าสูงสุดในแวดวงการศึกษาคณะสงฆ์ มีหน้าที่ดูแลพระนวกะ หมายถึง พระใหม่ผู้ที่อุปสมบทชั่วคราวภายในวัด ท่านประพฤติตนเป็นที่ไว้วางใจแก่พระเถระภายในวัดโดยเฉพาะเจ้าอาวาสจนตัดสินใจส่งเข้าอบรมพระธรรมทูต
สายต่างประเทศเพื่อไปเผยแผ่ธรรมะให้ชาวไทยที่ทำงานในต่างประเทศ วันที่ท่านเดินทาง
ครอบครัวเจตน์คือหนึ่งในนั้นที่ร่วมเป็นกำลังใจในการไปปฎิบัติศาสนกิจในต่างแดน
“ความคุ้นเคยกันเป็นญาติอย่างยิ่ง” พระพี่เลี้ยงกับครอบครัวเจตน์คือญาติทางธรรมเมื่อเจอผู้แนะนำดีผลก็ดีตามมา คบคนพาลคนพาลพาไปหาผิด คบบัณฑิตบัณฑิตพาไปหาผล
หนึ่งในมงคลชีวิตสามสิบแปดประการ หกปีที่ท่านใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศนั้นเหตุการณ์มัน
ต่างราวฟ้ากับดิน เมื่อครบวาระจึงเดินทางกลับพำนักในประเทศไทย
“การไปอยู่ในเมืองที่เจริญแล้วนึกว่าจะไม่มีเรื่องการอิจฉาริษยา ที่ไหนได้มันสิ่งสถิตอยู่ทุกหนแห่งในจิตใจของคน อาตมาเจอสารพัดรูปแบบแต่ใจที่เข้มแข็งคิดว่าเราทำดีเพื่อดีไม่ได้ทำดีเพื่อเอาหน้า ทำดีเพื่อหน้าที่คือหน้าที่แห่งการเผยแผ่
ธรรม เราจึงไม่หวั่นไหวต่อคำใส่ร้ายและนินทาของคนอื่น ทุกคนเมื่อเจอคำใส่ร้ายก็ท้อเป็นธรรมดา อย่าถอย ขอบคุณความอิจฉาริษยาที่เขายื่นให้เรา เพราะมันเป็นการทดสอบจิตใจเรา คนเราก่อนจะลุกต้องผ่านการล้มมาเป็นเบื้องต้น อยู่ร่วมกับคนหมู่มากเมื่อต่างพ่อต่างแม่ ก็ต่างจิตต่างใจ มันเป็นเช่นนั้นหละ ทำใจเราให้เข้มแข็ง เมื่อเราไม่เต้นตามเสียงกลองเขาที่เขาตี เสียงกลองก็จะหายไปเอง เขาจะหยุดตี
กลอง หากเราเต้นตามจังหละกลองที่เขาตี เราก็จะแพ้ คนรักคนชังมี เรามีมิตรห้าร้อยคนถือว่าน้อยไป มีศัตรูแค่หนึ่งคนถือว่ามากไปสำหรับการมีชีวิต อยู่ยิ่งในยุคปัจจุบัน การแข่งขันกันดีมีมากขึ้นเรื่อยๆเราต้องเอาใจที่รู้ทันของเราเข้าว่าหลีกเลี่ยงการปะทะ กระทบมีได้แต่อย่ากระแทกและกระเทือน แตกต่างได้อย่าแตกแยก คนที่ชอบอิจฉาคือคนที่มีภาวะความรู้สึกด้อยในตัวเองชอบเอาความดีของคนอื่นมา
เปรียบกับข้อด้อยของตัวเอง จึงเกิดภาวะความกดดัน จากนั้นก็ทุกข์ใจ”
ท่านเล่าเกร็ดข้อคิดเล็กๆ น้อยๆ ให้ฟังเมื่อครั้งโดนพายุอิจฉา ที่ก่อตัวขึ้นในใจของคนอยู่ใกล้ใส่ความสารพัดแล้วทำใจได้
ฝ่ายการตลาดก็ซบเซาลงอย่างเห็นได้ชัดผลผลิตที่จะออกสู่ตลาดน้อยลง ผู้จัดการรู้สึกเสียใจและเสียดายคนมีฝีมืออย่างเจตน์ไป นึกโทษตัวเองที่รีบตัดสินใจเร็วก่อนยั้งคิด
แต่ก็ไม่นิ่งดูดายสืบสาวราวเรื่องมาจนเข้าถึงเบื้องลึกเบื้องหลังของการหาทางกำจัดเจตน์
“เจ้าแม่ป้ายสี”ได้รับสารภาพผิดบอกผู้จัดการหมดทุกอย่างรวมทั้งผู้บงการด้วย “การให้ทุกข์แก่เขา ทุกนั้นถึงตัว” ผู้จัดการฝ่ายบุคคลถูกไล่ออกจากงานพร้อมกับทันทีพร้อมกับเจ้าแม่ป้ายสี เมื่อหลักฐานและพยานเท็จและเอกสารที่เขาเหล่านั้นกระทำขึ้นเพื่อกล่าวโทษเจตน์ ครบถ้วนชัดเจน
เจตน์ได้ถูกเรียกเข้าบริษัทอีกครั้งหนึ่งพร้อมกับการต้อนรับอันอบอุ่นจากเพื่อนผู้ร่วมงาน คนทำดีเพื่อดีจะมีมิตรที่ดีแวดล้อมอยู่เสมอ
“ตอนนี้ผมได้เข้าบริษัททำงานตามเดิมแล้วครับ ขอบคุณท่านมากที่คอยชี้ทางสว่างทางใจให้ผมมาตลอด” เจตน์พร้อมภรรยาและลูกก้มกราบขอบคุณญาติทางธรรมที่คอยแต้มแต่งแรงใจให้
“อาตมาก็ยินดีด้วย แล้วนักโทษได้รับผลอย่างไร”
เจตน์ไม่เข้าใจในคำว่านักโทษ จึงถามย้อนกลับไปว่า “ใครคือนักโทษครับ”
“นักโทษก็คือคนที่ใส่ร้ายโยมงัยล่ะ”
“เขาถูกทางบริษัทไล่ออกครับ ท่านเอาศัพท์ใหม่ให้ผมคิดอีกแล้ว” เจตน์ตอบแล้วยิ้มพร้อมกับถามต่อไปว่า ทำไม? ท่านต้องเรียกเขาว่านักโทษล่ะครับ”
“ศัพท์นี้พระอาจารย์ชยสาโรภิกขุ ลูกศิษย์หลวงพ่อชา แห่งวัดป่านานาชาติ
อุบลราชธานี ท่านบรรยายไว้เมื่อหลายปีก่อน อาตมาก็เคยฟังเทศน์และอ่านศึกษา
บทความที่ท่านเขียน ได้เข้าใจในคำว่า “นักโทษ” นักโทษนั้นไม่มีการใช้อาวุธใดๆไม่
ว่าจะเป็นปืนหรือมีด หากแต่เป็นใจที่เต็มด้วยความอึดอัด ที่ไม่สามารดีเหมือนคนอื่นได้ ความอิจฉาที่ฝังลึกใน น้ำลาย และสายโทรศัพท์ คืออุปกรณ์ของนักโทษไม่ต้องลงทุน ราคาไม่แพง แต่สามารถสร้างแสร้งด้วยมายา ตบตาคนอื่นได้ ต่อหน้าดีทุก
อย่าง พอลับหลังความผิดของคนอื่นผุดขึ้นยังกะดอกเห็ด นักโทษนั้นมีชื่อตาม
ทะเบียนดวงใจว่า อิจฉา นามสกุล ริษยา ไม่สังกัดสัญชาติ ไม่จำกัดเพศและวัย มีประวัติความเป็นมายาวนาน สถานที่ที่จะเป็นนักโทษนั้นสุดแท้แต่โอกาสจะเอื้ออำนวย ส่วนมากจะเป็นโต๊ะกลม และโต๊ะสี่เหลี่ยม เก้าอี้ ควรหลีกเลี่ยงอย่างยิ่ง
เพราะเป็นภัยอันตรายใหญ่หลวง ลักษณะโดยทั่วของนักโทษคือข้างนอกดูเงียบสงบ
ไม่ค่อยพูดกับคนใกล้ตัวเท่าที่ควร แต่กับคนภายนอกชอบเจรจา แต่เน้นหนักไปทางด้านการทำลายมากกว่าการสร้างสรรค์ ใส่ร้ายคนอื่น ไฟในภายในก็นำออก ไฟ
ในภายนอกก็นำเข้า ยารักษานักโทษประเภทนี้ คือ ยาใจ ที่มีสติสัมปชัญญะและปัญญากำกับกำชับใจไม่ให้เผลอ พยายามอย่าอิจฉาคุณสมบัติที่คนอื่นเขามี ”
ท่านอธิบายเสร็จ เจตน์เข้าใจแจ่มแจ้ง นึกไปถึงคนแกล้งที่ชื่อเจ้าแม่ป้ายสีและส่งจิตแผ่เมตตาอภัยให้กับเจ้าแม่ ไม่เอาเรื่องอโหสิกรรมต่อกันและกัน เขาทำกรรมอย่างไรเขาได้รับอย่างนั้น เราทำอย่างไรเราก็ได้อย่างนั้น มันเป็นธรรมดา จงรู้เท่าทัน เขาวางใจยิ้มอย่างมีสุขก่อนจะกราบลาท่านกลับบ้านพร้อมครอบครัว
By : ญาณวโรภิกขุ
Home หลวงปู่แอ๊ว สุธมฺมปาโล เผยแผ่ธรรมในอเมริกา
สำนักสื่ออุปกรณ์สอนศีลธรรม หลวงปู่แอ๊ว สุธมฺมปาโล
วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ คณะ ๑๗ ถนนมหาราช ท่าพระจันทร์ แขวงพระบรมมหาราชวัง
เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ๑๐๒๐๐
Phone: (02) 222-4169 Fax: (02) 222-4190
Web site: www.asstudio.org
E-mail: aewbhu@yahoo.com, aewbhu@hotmail.com
©Copyright 2008-2009. สำนักสื่ออุปกรณ์สอนศีลธรรม. All rights reserved.